Tevhid ilminden mahrum bıraktığımız evlâdımıza, bir ömür boyu çalışarak kazandıklarımızı versek dahi, o çocuğumuz mahşer günü, bu büyük dünyevî imkânları kendisine bıraktığımız için bizlere teşekkür etmez, bize “Allah razı olsun.” demez. Aksine yakamıza yapışarak “Bana bu kadar servet yerine, tevhid ilminin dünya ve ahiretimi aydınlatacak olan nurlu yolunu niçin öğretmediniz?” diye seslenir.