Bu roman, bir olay örgüsünden çok bir hafıza coğrafyasıdır. insanlar değil, konuştuğun; Suskunlukların delil sayıldığı bir anlatı… İstanbul burada bir arka plan değil, aktif bir tanıktır. Taşlarda sakladığı parçalar, kapı aralıklarında kalan gölgeler, unutulmuş defterlerin sayfalarının geçmişini günümüze sızdırır. Okur, açık cevaplardan çok kaçınılan yüzleşmelerin içine doğru çekilir. Anlatı, kaderin yüksek sesle tartışmaz; onu adım adım, çözümleri kurar. Karakterler bilmediklerini sanırlar, ama aslında bilmenin ağırlığıyla yaşarlar. Tesadüfler, birer rastlantı değil; geçmiş oldukları işaretlerdir. Bu kitap, ne olduğunu anlatmakla yetinmez; neden hep aynı oluşumlar yaşanıyordu. Çünkü bazı hayatlar vardır: Değişmez. Sadece farklı zamanlarda, farklı yüzlerle tekrarlanır.