Tarihin suskunluğun örttüğü karanlık dehlizlerinde yankılanan cılız feryatları işitmek, ruhunu geçmişin sancılarına açmış bir kalemin marifetidir. İran’ın on dört asırlık ihtişamlı mazisinin Nihâvend’de çöküşü, bir devletin yıkılışı değil; medeniyetin, inancın, binlerce yıllık bir ruhun hercümerç olmasıdır. Elinizdeki eser tozlanmış arşiv dosyalarının soğukluğundan sıyrıldı ve zulüm altında ezilen halkın umutlarını, heyecanlarını, dinmek bilmeyen öfkesini gün yüzüne çıkardı belki de.
Kılıçların gölgesinde, kırbaçların şaklamasında boğulmak istenen bir sesin asırlar boyu içten içe büyüyen bir kine, intikam ateşine dönüşmesini iliklerinize kadar hissedeceksiniz. Bu sayfalar, üstün ırk kibrini kuşanan fatihlerin karşısında toprağını, onurunu savunmak uğruna canını siper eden isimsiz kahramanların, yerel direnişçilerin destanıdır. Emevîlerin ırkçı aristokrasisinden Abbâsî saraylarının entrikalarına uzanan çalkantılı süreçte Acem’in boyun eğmez iradesi, isyan ateşi; matem ağıtı kılığında karşımıza çıkıyor.