“Çok basit duygular bile içimde karmaşık, sarkık, şekilsiz kalıyordu. Bazen adlandırılmadığı için, çoğu zaman da yanlış adlarla büyüdüğü için.”

Huzursuz Bir Zihnin Anatomisi, insanın kendi hikâyesini bir başkasının karşısında yeniden kurma çabasının romanı. Roman boyunca parçalı bir hafıza içinde utanç ve sessizlik anlatılıyor. Terapi odasının bir mekândan ziyade zamana dönüştüğü bu romanda anlatıcı, geçmişten taşıdığı korkuları, bağlılıkları, kırgınlıkları ve otoriteyle ilişkisini terapiste aktarıyor. Ve bir başkasının zihninde yer bulma arzusuyla kendini tekrar tekrar kuruyor.

Geçmişin yeniden örüldüğü bu romanda, huzursuz bir zihnin kendini daima nasıl izlediği gösteriliyor.