“Akşam serininde fındık bahçelerinde koşturmak, yakaladıklarımın üzerindeki elbiselerine çimen rengini bulaştırana kadar yerde birlikte yuvarlanmak vazgeçilmez bir tutku idi benim için.”

Bir çocuğun fındık bahçesindeki o saf ve özgür koşturmacasından, yetişkinliğin getirdiği sorumlulukların ağırlığına uzanan bir yolculuk…

Arif Dereci; Hüzün’de hayatın akışını, aile bağlarının o sarsılmaz ve birleştirici gücünü kendi yaşamından süzülen anılarla yeniden inşa ediyor. Yazar, geçmişin özlenen o sıcak çocukluk ikliminden günümüze; küsmelerin, alınganlıkların ve hayatın getirdiği zorlukların, paylaşılan sevgi ve aidiyetle nasıl şifalandığını gözler önüne seriyor.

Bu kitap; bir babanın olgunluk döneminde yeniden keşfettiği aile olma sevincinin, çocuk sevgisinin ve kuşaklar arası bağların derinliğini anlatan samimi bir itiraf. Hüzün, isminin aksine içindeki yaşama coşkusuyla okura "Biz bir aileydik ve birbirimize bağlıkla muhtaçtık." diyerek dokunuyor.

Unutulmaya yüz tutmuş değerlerin, bir bebeğin ilk emeklemesindeki mucizenin ve paylaşılan her anın kıymetini yeniden hatırlamak isteyenler için…

Arif Dereci çocukluktan yetişkinliğe, hüzünden umuda uzanan bu hikâyede sizi kendi ailenizin o saklı ve sıcak hatıralarına davet ediyor.