Giritli Sırrı Paşa’nın Nûrü’l-Hüdâ adlı eserini kaleme almasının temelinde iki ana saik bulunmaktadır. İlk olarak, dönemin yoğun misyonerlik faaliyetlerine karşı bir cevap verme amacı göze çarpmaktadır. Paşa, İslam’ı kötüleyen ve Hıristiyanlığı yücelten misyonerlerin propagandalarına karşı Hıristiyanlığın geçersizliğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Nitekim Hıristiyan misyonerlerin İncil’i farklı dillere tercüme ederek geniş halk kitlelerine ulaştırdıklarını buna karşılık Müslümanların kendi dinlerini yeterince neşretmediklerini vurgulayarak bu eksikliğin giderilmesi gerektiğine işaret eder. İkinci olarak, Osmanlı toplumunun önemli bir kesiminin Arapça bilmediğine dikkat çeken Sırrı Paşa, İslam akidesini –hikmet ve siyaset dili olarak tanımladığı– Türkçe kaleme alarak halkın sahih dini inancı doğrudan öğrenmesine katkı sağlamak istemiştir. Bu bağlamda, kalemle yapılan cihadın önemine vurgu yapmış ve âlimlerin ilmi mücadelesinin askerî cihad ile eşdeğer olduğunu ifade etmiştir.