Manor Çiftliği’nin sömürülen ve aç bırakılan hayvanları, zalim efendileri Bay Jones’u devirip eşitliğin, özgürlüğün ve kardeşliğin hüküm sürdüğü bir ütopya kurma hayaliyle ayaklanırlar. Önceleri büyük bir coşku ve dayanışmayla inşa edilen bu yeni düzen, zamanla domuzların —özellikle de iktidar hırsıyla yozlaşan Napoleon’un— güç zehirlenmesi yaşamasıyla yepyeni ve çok daha karanlık bir diktatörlüğe dönüşür.
“İki ayak üzerinde yürüyen herkes düşmandır” ilkesiyle yola çıkanların, sonunda en çok nefret ettikleri şeye dönüştüğü bu çarpıcı hikâye, George Orwell’ın dehasıyla edebiyat tarihinin en keskin hicivlerinden biri hâline gelmiştir; çünkü devrimler yavaş yavaş ihanete uğrayabilir ve günün sonun-sonunda duvarda tek bir acı gerçek kalır: “Bütün hayvanlar eşittir ama bazı hayvanlar ötekilerden daha eşittir.”