Haviye, toplumun kolayca hüküm verdiği kadınlardan biridir. “Kötü kadın” damgasıyla anılan bu isim, aslında uzun ve sessiz bir yıkımın sonucudur. Bu roman, bir kadının damgalanmadan önce yaşadıklarına, görmezden gelinen acılarına ve susturulan masumiyetine yakından bakar. Haviye’nin dönüşümü; tek bir anın değil, üst üste eklenen haksızlıkların, kötülüklerin ve yalnız bırakılmanın ağır yüküyle şekillenir. Masumiyetin nasıl örselendiğini, karakterin nasıl adım adım değiştiğini ve bir kadının hayatta kalmak için nasıl başka birine dönüştüğünü sarsıcı bir gerçeklikle ortaya koyar. Bu eser, toplumun yargılayan bakışını tersine çevirirken, okuru şu soruyla baş başa bırakır: Bir kadını gerçekten “kötü” yapan nedir; onun yaptıkları mı, yoksa yaşamak zorunda bırakıldıkları mı?