Bu kitap, İslam toplumlarının son yüzyılda içine sürüklendiği ahlaki, entelektüel ve siyasal çöküşü, hiçbir mazerete sığınmadan ve hiçbir romantik örtüye başvurmadan ele alıyor. Mistik-romantik konformizmin, yerli-milli hamaset kültürünün ve popülist muhafazakârlığın Müslüman halkları nasıl edilgenleştirdiğini; aklı, bilgiyi, eleştirel bilinci ve iradeyi nasıl işlevsizleştirdiğini sert bir yüzleşmeyle ortaya koyuyor. Toplumların emperyalist tahakkümle kurdukları utanç verici uzlaşmaları nasıl normalleştirdiklerini; bu uzlaşmaların Filistin’den Gazze’ye uzanan büyük ahlaki yıkımı nasıl mümkün kıldığını gösteriyor. 
Hamaset Söyleminin Sefaleti, sahte umutlar üreten propaganda dilini, kârlı ihanetleri, kötülükle uzlaşmayı, akılsız iyimserlikleri ve hamaset harabelerini teşhir ederken; aynı zamanda somut, gerçek ve ahlaki bir İslami direniş ve yeniden inşa çağrısı yapıyor. Kitap, yerli-milli çıkarların kutsallaştırıldığı bir dünyada evrensel ahlaki ilke ve değerlerin nasıl tasfiye edildiğini; dinin, siyasetin ve kültürün nasıl araçsallaştırıldığını sorguluyor ve bunun ahlaki bir intihar ile utanç biriktirmek anlamına geldiğini vurguluyor. İslami varoluşun ancak özgürleşmiş bir akıl, bağımsız bir bilgi bilinci ve yüzleşme cesaretiyle yeniden anlam kazanabileceğini savunuyor. 
Bu eser, okuru rahatlatmak için değil; sarsmak, uyandırmak ve hakikatin ağırlığıyla yüzleştirmek için yazıldı.