“Zarar vermek için yazarız. Rahatları bozmak için. Ne okuduysam rahatım bozulsun diye okudum. Bana bir şekilde eziyet çektirmeyen yazar ilgimi çekmez.” der Cioran
Bahsi geçen zarar verme edimi anlamanın ötesinde farkına varmak, anlamak, yaşanan acıları hissetmeye iten bir kuvvettir. Yazar özgürlük mabedi olan Zagroslardan Toroslara uzanan Mezopotamya’nın kadim kenti rahminde nice Bermaller, Zozanlar büyüten, sürgün mevsimlerin, havar çığlıkların, mülteci kederlerin koynunda saklı olduğu Hakkâri’nin gerçekliğinde Cioran’ın dizelerine dokunur ve herkesi durup düşünmeye sevk eder. Yakılan köyleri, evinden, yurdundan, toprağından kopartılan ve zulmün her türlüsünü yaşayan, tanık olan insanları, faili meçhul cinayetleri, gencecik bedenlerin ve yarım kalan hayallerin toprağa nasıl düştüğünü, yapılan türlü türlü işkencelerin, zindandaki baskıların ve daha birçok olguyu çok yönlü anlatımıyla sunuyor.
Nevzat Çapkın