“Âlemin aklını mezata çıkarmışlar da yine herkes kendininkini beğenip almış...” 
Gulyabani, Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın korku ile toplumsal eleştiriyi ustalıkla buluşturduğu en önemli romanlarından biridir. İlk kez 1912 yılında yayımlanan eser, halk arasında yaygın olan batıl inançları ve hurafeleri sorgulayan güçlü bir anlatı sunar. 
Issız bir konakta yaşandığı söylenen esrarengiz olaylar etrafında gelişen hikâye; okuru korku ile mizah, gerilim ile gerçek arasında sürükleyici bir yolculuğa çıkarır. Doğaüstü gibi görünen olayların ardındaki insan zaaflarını, çıkar ilişkilerini ve cehaleti gözler önüne seren yazar; aklın ve sorgulamanın önemini etkileyici bir kurguyla işler. 
Mizah ile gerilimi aynı potada eriten Gulyabani, yalnızca bir korku romanı değil; aynı zamanda dönemin toplumsal yapısını hicveden, Türk edebiyatının en özgün ve zamana meydan okuyan klasiklerinden biridir.