Bir çadırkentin gölgesinde umutla büyüyen, kanla lekelenmiş bir hayat... Ve bir Anadolu gerçeği: Gül kokan topraklarda sessizce büyüyen acılar... 
İsmail Demirtaş`ın “Güllerin Gölgesinde” adlı romanı, köyden kente göçün sancılarını, kan davasının bıraktığı derin yaraları, ağalık düzeninin yarattığı adaletsizlikleri ve mevsimlik işçiliğin görünmeyen çilesini gözler önüne seriyor. Doğudan batıya uzanan uzun bir yolculukta Abdülkadir ve hamile eşi Dilcan`ın hikâyesiyle yürek burkan bir Türkiye panoraması sunan roman, sadece bireysel bir kaçışı değil, aynı zamanda toplumsal bir yüzleşmeyi de anlatıyor. 
Fakir Baykurt, Dursun Akçam, Ümit Kaftancıoğlu ve Mehmet Başaran gibi Köy Enstitülü yazarların başlattığı “toplumsal gerçekçi köy edebiyatı” geleneğini günümüz duyarlılığıyla sürdüren Demirtaş, sade ve etkileyici diliyle okuru Anadolu`nun görünmeyen yüzüyle tanıştırıyor. Gül bahçelerinde, çiğ damlalarıyla ıslanan yaprakların arasında ezilen insanların sesi, bu romanda yankı buluyor.