"Birden bir fırtına kopar içimde.
Anlaşılmaz, tutulmaz biçimde.
Bazen açık denizlere sürükler bazen dağlara.
Kim bilir neden, nasıl kaynar içim,
O fırtına olmazsa ben bir hiçim.
Ben hayatı fırtınalarda buldum,
Ama yoruldum."

Bazen ağlıyor bazen gülüyorum ama her halimde çıldırana kadar düşünüyorum, düşünüyorum, çaresiz kalınca Yaradan`a dönüp buhranlarımı döküyorum ve bunlara şiir diyorlar.

Gönül kimi zaman dert ortağı olmuş, kimi zamansa aşkın külüngünde dövülmüş. Nihayet duygularım gökkuşağı olup, İstanbul`da görülmüş. Gönlümün fırtınalarından elinizdeki kitap oluşmuş.