Brezilya’ da yaşayan Amondawa Kabilesi’nin bireyleri gündelik hayatta zamanı anlatan hiçbir kavram kullanmaz. Bu topluluğun zaman kavramı yoktur ve dilinde zamanı belirli parçalara bölen gün, hafta, ay, yıl benzeri kelimelere rastlanmamaktadır.

1940’lı yıllarda –dışarda İkinci Dünya Savaşı tüm şiddetiyle sürüp giderken Diyarbakır’daki bir geri hizmet garnizonunda yaşanan olayların anlatıldığı bu romanda zamanı matematiksel dilimlere ayıran hiçbir kavrama yer verilmemiştir. Gündelik vazifelerin yerine getirildiği uzun askerlik hayatında ortaya çıkan beklenmedik olaylar ve kışlayı saran savaş beklentisi bir çavuşun gözünden aktarılırken anlatılan her şey kahramanın belleğinden parçalar sunmaktadır.

Yazarınki zaman metafiziğidir.
Bilinci oluşturan şey sürekli eylemler, görüntüler ve sesler olduğu için roman kahramanının zihni de olaylarla birlikte akıp gitmekte, hatırlamakta, unutmakta ve yeniden hatırlamaktadır.