Elif’in hayatını yıkan o gece, sadece sevdiklerini değil; çocukluğunu, güvenini ve geleceğini de aldı. Yıllar sonra eline geçen küçük bir zarf, küllerin altına gömdüğü tüm acıları yeniden uyandırır. Ve onu tek bir isme götürür: Rüzgar Kara. Rüzgar da aynı gecenin yarasını taşır. O da kaybetmiştir, o da yanmıştır. İki yabancı… Ama aynı ateşin iki ayrı kurbanı. Elif gerçeği aradıkça, Rüzgar’ın sessiz kırılganlığına, sakladığı acıya ve hiç söylemediği pişmanlıklara dokunur. Kaçması gerekirken, kalbi ona yaklaşır. Çünkü bazen bir insan, en karanlık hikâyenin içinde bile ışık olur. Ama gerçek ortaya çıktığında ikisinin de dünyası yeniden sarsılacaktır. Aşk, kaderin bıraktığı yaraları iyileştirebilir mi? Yoksa bazı acılar kalpleri birbirine bağlamak için fazla derin midir? Elif ve Rüzgar’ın hikâyesi, küllerden değil… Kalplerinin en kırık yerinden filizlenir.