“Şunu bütün ciddiyetimle belirteyim, pek çok kez bir böcek olmayı istemişimdir. Ne yazık ki, buna bile erişemedim.” (F. M. Dostoyevski, “Yeraltından Notlar”)

“Gregor Samsa bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında, kendini yatağında dev bir böceğe dönüşmüş olarak buldu.” (F. Kafka, “Dönüşüm”)

Hangisi daha kötücül bir durum acaba: bir böcek olmak mı, yoksa onu dahi olamamak mı?