“Suyla gelenin, suya kavuşması gerekirdi...”  
Medyumun odası karanlık, kasvetli ve buz gibiydi. Üç kadın ellerini masanın üzerinde birleştirmiş, dünyanın öteki ucundan gelen bir ruhun yazdıklarını takip ediyorlardı soluk bile almadan. Yılan kanları ile bir elmasın buluşması, nasıl bir çiftlik evinin uçurumunda olabilirdi?
Jeyan, bütün hayatının yalanlar üzerine kurulduğunu öğrenmişti ıssız gecelerin birinde. Yıllarca üzerinde çalışılan özel tasarım bir gömlek gibi giydirilmişti üstüne kaderinin kumaşı... Ya üzerine bol gelen bu kıyafetleri üstünden yırtıp atacak ya da gömleğin her iliklenen düğmesinde bir adım daha batacaktı gölün balçığının içine.  
Göl güzeldi.  
Göl tehlikeliydi.  
Dibinde parlayan o güzel taşı, yalnızca hak edenler görebilirdi. 
Ama sadece hak edenler mi kavuşurdu, orasını yalnızca göl söyleyebilirdi.