Giresun’da, Rumca “hatırlamak” anlamına gelen Gogora (Zeytinlik Mahallesi) yüz yıl kadar önce nüfusunun çoğu gayrimüslim olan bir yerdi. Kale’nin doğu yakası eteklerinde yer alan mahallenin halkı daha çok Aziz Nikola Kilisesi çevresindeki Marsilya tipi evlerde yaşayan Rum ve Ermenilerden oluşmaktaydı. Mübadele öncesine kadar Rum, Ermeni ve Türk ahali bir arada dostane yaşıyorlardı.
Evlerin birbirine çok yakın olduğu mahallede özellikle kadınların komşuluk ilişkileri dikkati çekiyordu. İyi havalarda erkeklerle çocuklar kilise önündeki yalıda balık tutup yüzerken genç kızlarla gelinler yanlarında getirdiklerini yiyip içer, yalının gözlerden uzak bir köşesinde entarileri ile bellerine kadar girdikleri denizde birbirlerine su atıp şakalaşırlardı.
Mahalledeki güzel evlerin bazıları günümüzde terk edilmiş ve harap haldeyken bazıları aslına uygun olarak restore edilip eski güzelliğini geri kazanmıştır. Dar sokaklara bakan bahçelerin karataş örülü yüksek duvarlarının bazıları zaman içinde bozulmuş, taş aralarını otlar bürümüştür. Baharda hafif bir esintiyle birlikte portakal çiçeklerinin nefis kokusu mahalleye yayılır.
Bu sokaklardan geçerken sanki bir evin penceresinin açıldığı ve başını dışarı uzatan bir gelinin komşusuna seslendiği duyulur gibi olur. Mübadelede yaşanan nüfus hareketliliği ve zaman içerisinde çevredeki şehir ve kasabalardan gelen Türk ailelerle mahallenin nüfus yapısı ve yaşantısı tamamen değişime uğramıştır.