Gecenin Kapıları, mayınlarla, duvarlarla ve yalanlarla çevrilmiş bir ülkenin karanlığına açılan bir eşik. Bu roman yalnızca okunmaz, okuru da içine ça-ğırır. Her sayfa saklanan gerçeğe biraz daha yaklaştırır; her cümle unu-tulmak isteneni yeniden yüzeye çıkarır. Ve yolculuk bittiğinde artık eskisi gibi değilsinizdir.
Duyguyu suistimal etmeden çok derin bir acıyı anlatan güçlü bir roman bu. Soğukkanlı ama yaralı; yerel bir travmadan evrensel bir anlatıya dönüşen bir yüzleşme.
Gerçekçilik ile büyülü gerçekçiliğin sınırında, karanlıkla ışığın tam ortasında duruyor. Önce sarsıyor, sonra beraberinde taşıyor ve sonunda okuyucuyu değişmiş hâliyle geri bırakıyor.
Gecenin Kapıları, unutmanın konforunu değil, hatırlamanın ağırlığını se-çenler için.