Mary Shelley’nin on sekiz yaşında kaleme aldığı bu gotik şaheser, insanın yaratıcı gücünün sınırlarını ve doğaya meydan okumanın bedelini sorgulayan ölümsüz bir klasiktir. Genç ve hırslı bilim insanı Victor Frankenstein, cansız maddeye hayat vererek ölümü yenme arzusuyla yanıp tutuşmaktadır. Ancak mezarlıklardan topladığı parçalarla yarattığı varlık gözlerini açtığında, Victor kendi eserinden dehşete düşerek onu terk eder. Yaratıcısı tarafından reddedilen ve toplumdan dışlanan "Canavar", sevgisizlik ve yalnızlık içinde giderek acımasız bir intikamcıya dönüşür. Roman, buzullarla kaplı dağlardan İsviçre’nin göllerine uzanan bir kovalamaca eşliğinde, yaratıcı ile yaratılan arasındaki trajik çatışmayı anlatır. 

Shelley, bu eserinde sadece bir korku hikâyesi anlatmaz; aynı zamanda bilimin ahlaki sorumluluğunu ve "insan" olmanın ne anlama geldiğini derinlemesine irdeler. Okuyucu, canavarın dokunaklı hikâyesini dinlerken, asıl canavarın kim olduğu sorusuyla yüzleşmek zorunda kalır. Eser, "Modern Prometheus" alt başlığıyla, tanrısal gücü çalmaya cüret eden insanın kaçınılmaz düşüşünü simgeler. Aşk, nefret, pişmanlık ve intikam duygularının iç içe geçtiği bu karanlık anlatı, yüzyıllardır okuyucuların ruhuna işlemektedir. Bilimkurgu ve korku edebiyatının bu ilk ve en büyük örneği, insan ruhunun karanlık dehlizlerine yapılan sarsıcı bir yolculuktur.