Erdnîgariya Mezopotamyayê ne tenê bûye şaristaniya serdem û vedorên pêşîn ên gelên mîna sumerî, akadî, babîlî, asûrî, ûrartûyî, gûtî, mîtanî, medî, persî û hin qewmiyetên din ên çiyayî û deştî. Bêguman Mezopotamya xwediyê wê jêder û çavkaniyê ye ku di şeş hezar salên pêşîn de şaristanî li her çar herêm û eqlîmên cîhanê belav kiriye, bi pêş ve biriye.  Di Rojhilata Navîn de, herêma ku di rêza yekem de cih digire, bêguman deştên Mezopotamyayê yên ku ji aliyê rûbarê Dîcle, Firat, Xabûr, Zêya Mezin, Zêya Biçûk û hin rûbarên din ve dihatin avdan û bûne sedem ku berhemên şaristaniyê geşedan bibin û bi pêş ve herin.
Ev berhem yek ji bermahiyên wan şaristaniyan e. Ferhenga Şamêrî Mada (Sumerî-Kurdî) di qada xwe de yek ji merhemên herî baş û bi sûdewere.  Ev cara yekem e ku berhemeke evqas berfireh bi Sumerî û Kurdî bi latînî tê çapkirin. Berhem encama xebata 20 salan ya nivîskar e. 
Mirov di vê berhemê de bi awayekî zelal dibîne ku zimanê Sumerî û Kurdî di binyatê de yek ziman in û Sumerî kalikên kurdan in. Bi sedan  peyvên zimanê Sumerî, îro jî kurd wekî xwe bikartînin, ango hîn jî di zimanê kurdî de tên bikaranîn.