Felsefî Dindarlık Kipliğinde Ahlâkî Öznenin Söylemsel Kurulumu, İslâm düşünce sisteminin felsefe geleneğinde ahlâkî öznenin nasıl kurulduğunu “felsefî dindarlık” kavramı etrafında çözümlemekte ve bu kurulumun nazarî temellerini incelemektedir. Üç ciltte tamamlanması hedeflenen çalışmanın bu ilk cildinde, davranış kavramı bağlamında ahlâkî öznenin eylemle ilişkisi araştırılmakta; davranış kavramının epistemolojik, ontolojik ve aksiyolojik boyutlarının iç içe geçen pedagojik ve teolojik bağıntılarla nasıl inşa edildiği gösterilmektedir. Bu bakımdan eser din pedagojisi, eğitim psikolojisi ve felsefî söylemleri pratik bir metafizik olarak din eğitimi yaklaşımında bir araya getirerek yeniden yorumlamaktadır. Felsefî dindarlık, vahyî teolojiye değil doğal teolojiye dayanan; dindar özneyi ahlâkî özneliğe tâbi kılan ve ahlâkî özne olarak yeniden yapılandıran bir dindarlık kipliğidir. Eser, bütün öznelik biçimlerinin en genel niteliğinin kimlik anlamında dindarlık olduğu önermesinden hareketle felsefî bilme biçiminin nasıl bir dindar özne tasavvuruna sahip olduğunu; bu tasavvurun, beyânî nesnel dindarlık ile tasavvufî öznel dindarlık kiplikleriyle yaşadığı gerilim ve rekabet zemininde nasıl şekillendiğini açıklamaya çalışmaktadır.