Set yıkılmıştı, sel yürüyordu. Artık ne ilahî ne beşerî hiçbir kuvvet bu seli durduramazdı. İkinci Murad’ın genç oğlu Sultan Mehmet, atın üzerinde boynunu ileriye doğru uzattı, elini gözlerinin üstüne siper koydu. Topkapı’dan içeriye harıl harıl akan zafer seline baktı ve sonra başını sadrazam Halil Paşa’ya çevirdi:
— İşte dedi, şehir alındı. Sen bu iş olmaz diyordun. Meramın elinden de kurtulur Lala?
Ve sapsarı kesilen vezirin bu endişeli vaziyetiyle alakalanmadı, Akşemsettin ile konuştu:
— Bu büyük şehir kuruldu kurulalı tam yirmi sekiz kere sarıldı. Kayzerler elinden alınmak istendi, fakat Tanrı bu şerefi bana nasip etti. Yirmi dokuzuncu muhasarayı ben yaptım. İstanbul’u ben aldım.