Kadir Başoğlan, ilk kitabı (roman) Yörük Kızı Zehra ile başladığı yazın serüveninde Tahtacı Veli’nin Hikâyesi ve Eylül Fırtınası Mamak ile “oluş içindeki insanı” anlatmaya devam ediyor. Yer yer otobiyografik ögeler taşıyan eserler hem birbirine bağlı hem bağımsızlığını koruyup derinleşerek nehir roman türünün çağdaş örneklerinden birini oluşturuyor.

“Tımarhanedeki birçok tutsak için Mamak kurtuluş demekti: ‘Ah, Ah, Mamak’a bir kapağı atsak!’ derlerdi. Mamak’ta tımarhaneden mezbahaya, mezbahadan tımarhaneye indirilip çıkartılmak yoktu. Öyle diyorlardı…”

Bir dönem romanı olarak Eylül Fırtınası Mamak, öz-kurmacanın başarılı bir örneği: Gerçekle kurgunun sınırlarının belirsizleştiği, akış içinde geçmiş ve günümüzde “sağın ve solun” yaşadığı savruluşa ışık tutarken geleceğe duyulan umudu ihmal etmiyor. 

“Veli’nin sağında bir ülkücü, solunda eski bir devrimci; yeni dünya düzeni böyle kuruluyor demek ki. Biz oralarda olamayız Emine. Evine dön…” sözleriyle biten Eylül Fırtınası Mamak, ülkemizin ve dünyanın içinden geçtiği dönemin renkleri, sesleri, acıları, umut ve hüznüyle okuru kucaklarken Başoğlan’ın yeni romanlarının öncüsü olduğunu müjdeliyor.