04.17`de Pazarcık`ta başlayan büyük yıkım, 13.24`te Elbistan`daki ikinci depremle derinleşti.
Bu iki sarsıntı yalnız binaları yerle bir etmedi; umutları, sevinçleri ve hayalleri de enkazın altına gömdü. Ama o karanlığın içinden yükselen sesler vardı.
Çığlıkların arasında dua edenlerin sesi, enkaz başında bekleyenlerin sesi, bir lokmayı paylaşanların sesi, hayatı yeniden kurmak için ayağa kalkanların sesi...
Bu roman; yıkımın değil direnişin, kaybın değil umudun, ayrılığın değil kardeşliğin ve yeniden doğuşun hikâyesidir.
Unutulanları hatırlamak için, hatırlayanlardan olmak için...