Efe’nin sınıfında cuma günleri oyuncak günü yapılır. Her çocuk evinden sevdiği bir oyuncağı getirir, oyun saatinde arkadaşlarıyla paylaşır.
O cuma da sınıf rengârenktir. Işıklı arabalar, bebekler, mutfak oyuncakları derken Efe yine küçük sarı arabasıyla gelir. Arkadaşları onun her hafta aynı arabayı getirmesine anlam veremez. Söylenen birkaç söz Efe’nin yüzündeki sevinci alıp götürür.
Oysa o küçük sarı araba, Efe için yalnızca bir oyuncak değildir. Dedesinden kalan özel bir hatıradır.
Safiye öğretmenin sorduğu tek bir soru sınıftaki herkesin düşünmesini sağlar:
Bir oyuncağı değerli yapan şey nedir?
Efe’nin Sarı Arabası; çocukların dünyasında paylaşmayı, incitmeden konuşmayı, arkadaşının duygusunu fark etmeyi ve sevilen bir eşyanın ardındaki anlamı sade, sıcak ve anlaşılır bir dille anlatır.