Güç olanı, kolay söyledi Aşk dili ile...
Zor olanı yol belledi kendine.
Büyükle büyük oldu Yunus Emre.
Küçükle küçük oldu, tevazu ile.
*Benim yüzüm yerde gerek...
Bana rahmet yerden yağar...*
Deyip taht kurdu yüreklere.
Dillere söz oldu, sazlara nağme.
Gönüllere aşk oldu, insanlığa gaye.
Dördüncü cemre olup bütün aleme;
Yandı, pişti, oldu aşk ateşinde.
Şikayet etmedi bir kere bile.
Aşkın hazzını tattı har içinde.
Gençliği tanıştırdı, gerçek Aşk ile...