Varoluşun müthiş bir kısır döngü haline büründüğü, insanoğlunun en muhtemel ‘geçiş dönemi’ndeyiz. O halde Tanrı`yı, insanı, aşkı, zihni, düşler ve düşüşleri, cinneti ve kadavra hisleri sorgulayan bu öyküler nihayetinde hepimiz aynı cümleyi söylüyor olacağız;

*Beynim, git başımdan!*

Fakat muhtemeldir ki ondan kurtulamayacağız...

İşte bu noktada insanoğlu birçok açıdan ikiye ayrılacak; içe dönenler ve kendinden kaçanlar, Tanrı’yı arayanlar ve asiler, meritokrasi savunucuları ve distopyacılar, ırkını yüceltenler ve onu mahvedenler!

Bu ikircikli varoluş oyununda ise yalnız bir taraf galip olacak!

Ve o güne değin bilinen tüm inançlar birbirleriyle çarpışacak...