Bu hikâye, defneye dönüşen bir kaçışın gölgesinde başlar.
Apollon’dan kaçarken ağaca dönüşen Daphne’nin kaderi, longoz ormanlarında pedal çeviren bir yol bisikleti sporcusunun yazgısıyla kesişir. 
Defne yaprakları arasında saklı kalmış arkeolojik kalıntılar, yalnızca taş değil; unutulmuş dualar, yarım kalmış sevdalar ve dönüşümün izlerini taşır.
Her pedal darbesi bir mitin yankısıdır; her nefes, insanın doğayla yeniden kurduğu kadim bağın hatırlanışı.
Bu katmanda aşk, bir bedende değil; bir ağaçta, bir yolda, bir efsanede yaşar.
Defne Yaprakları, mitolojinin bugüne sızdığı yerde, kaçışın direnişe dönüştüğü bir yol anlatısıdır.