Kafka’nın yarım kalmış ama tamamlanmış hissi veren başyapıtı Dava, bireyin modern toplum karşısındaki ezici yalnızlığını, bürokrasinin körlüğünü ve adalet sisteminin absürtlüğünü çarpıcı bir dille gözler önüne seriyor. Roman, Josef K.’nın hiçbir gerekçe gösterilmeden tutuklanmasıyla başlayan, absürt ve bürokratik bir dava sürecini konu alır. Ancak bu dava yalnızca bir hukuki mesele değil, aynı zamanda varoluşsal bir krizdir. Kafka, belirsiz otoriteler, yönsüz yargılar ve sorgusuz kabullenişler aracılığıyla bireyin sistem karşısındaki çaresizliğini derinlemesine işler.