Körkütük cahil kalmış milletler,
Yüzde on insanlık bilir elbet;
Yüzde on ile doksan arası perde,
Çoğunluk azını yutar bir yerde.

Âlemin ahvali acınacak halde…
Çoğunluk neredeyse orada sahne;
Tiyatro oynanır denksiz, cahilce,
Acınacak durumda insan dünyada.

Muazzam aklı var, dağları deler;
Atomu, füzeyi, gemi uçağı yapar,
Yıldızdan öte dünyaları keşfeder…
Huzura giden yolu neden kestirmez?

Tarım var, insanı doyuran ekber;
Tarımla uğraşılsa doyar her kes.
Doyuran bir mide, aklı hevesler…
Akılla Tanrı’yı bile çözerler.

Seboyê Kurdî der: Derdin çözülmez;
Bencillik geninden gelmiş insanlar.
İnsanlar nefsini parlatır her an;
Adalet yansa da kimin umurunda.