Yaşamak, ölümü tasarlamaktan daha zordur bazen. Robert Turin, anlamını yitirmiş bir hayatı nasıl zarafetle sonlandırabileceğini planlayan kırklı yaşlarında bir adamdır. Multipl skleroz bedenini yavaşça teslim alırken o, İsviçre’de ölümü “resmi bir hizmet” gibi sunan bir dünyaya ulaşmaya karar verir, ne var ki bunun için önce bakımevinden kaçması, sonra da ona yardım edecek birini bulması gerekmektedir.
Bu tasarısını hayata geçirmek isterken ölümün bile kendine özgü bir mizah ve nezaketle karşılanabileceğini gösterir. Robert Turin’in hikâyesi, ölümü planlarken bile yaşama sımsıkı sarılan bir adamın sessiz direnişidir, bazen insan son vedasını planlarken bile kalbinin hâlâ attığını fark eder. Daniel Wisser, Dağların Kraliçesi’nde kara mizahla ince bir hüznü ustalıkla harmanlıyor; 2018 Avusturya Kitap Ödülü’ne layık görülen bu roman ölümün çevresinde dolanırken aslında yaşamın özünü yakalıyor: Yer yer sıcak ve esprili, yer yer acımasız ve hüzünlü.