Çukurova…
Bereketin adıdır ama acıyla yoğrulmuştur.
Bir zamanlar bu topraklar, ülkenin güneyinden doğusuna uzanan emekçi insanların ekmek kavgasında yollarının kesiştiği, alın terinin kaderle sınandığı bir diyardı. Toprak cömertti; insanın payına ise çoğu zaman yoksulluk, hasret ve sabır düşerdi.
Kimi ardında sevdiklerini, mezarlarını, yarım kalmış hayatlarını bırakıp gitti; kimi gidemedi, acılarını yüreğine gömerek kalmayı seçti. Gitmek de kalmak da aynı ağırlığı taşırdı bu coğrafyada. Her yol biraz eksik, her hayat biraz yarımdı.
Bu sayfalarda anlatılanlar birinin değil; bu topraklarda emek vermiş, acı çekmiş, umut etmiş herkesin ortak hikâyesidir.
Çukurova’nın sesi, suskunların dilidir