Bu toprağın çocuklarına bu toprağın masallarını yazdım.

Geleneksel tiyatro diliyle...

Çocukların en sevdiği oyun biçiminde.

Masal bu kimi zaman Kafdağı`nı aşırır, kimi zaman gökyüzüne uçurur.

Gerçi masalların ülkesi, rengi, ırkı, dili yoktur.

Belki de dünyanın en uzak bir köşesinde eşeğine ters binmiş bir Nasrettin Hoca, hayali peşinde koşan bir kaplumbağa ya da yılmayan bir Gül Güzeli şu an aynı masalları yaşıyordur...*

Hüseyin Erdoğan