Bu kitap, Cizre’nin Hicrî IV-VIII. yüzyıllar arasındaki hadis faaliyetlerini ve şehirle bağlantılı muhaddisleri ele almaktadır. Medreseler, camilerdeki ders halkaları, âlimlerin evlerinde sürdürülen eğitim faaliyetleri ve farklı bölgelerden gelen ilim yolcuları, Cizre’nin ilmî kimliğinin oluşumunda önemli rol oynamıştır.
Ebû Ya‘lâ el-Mevsılî’den Ebû Ğanem’e, İbnü’l-Kayserânî’den Ebû Tâhir es-Silefî’ye, Mecdüddin ve İzzeddin İbnü’l-Esîr’den Cizre ile bağlantılı kadın muhaddislere kadar pek çok ismin hayatı ve ilmî faaliyetleri bu çalışmada bir araya getirilmektedir. Eserde hadislerin öğrenilme ve rivayet edilme yolları, râvilerin değerlendirilmesi ve Cizre’de oluşan ilmî birikimin Bağdat, Musul, Şam, Mısır ve Hicaz gibi önemli ilim merkezleri ile ilişkisi incelenmektedir.
Bu çalışma, Cizre’nin yalnızca önemli âlimler yetiştiren bir şehir olmadığını; medreseleri, ilmî aileleri, hadis meclisleri ve eğitim geleneğiyle İslâm medeniyetinin ilmî birikimine katkıda bulunan merkezlerden biri olduğunu ortaya koymaktadır. Cizre’nin taşları ve tarihî hafızası, bu eserde yüzyıllar boyunca aktarılan ilim ve sünnet mirasının izleriyle yeniden anlam kazanmaktadır.