Bir zamanlar bu coğrafyada siyahın dışındaki renk cümbüşüyle hakimiyet sürmüş, cennet bahçeleriyle özdeşleşmiş, şimdi ise baştanbaşa metalik renge bürünmüş yaylalarım; elveda!
Hayvan sürülerinin varlığı üzerine kurulmuş yaylacılığın terk edilmesiyle doğal denge iyice bozulmuştu. Artık kasaplar, mezbahalar, keskin bıçaklar hep işbaşındaydılar. Hayvancılığını yok etmiş Karadenizlilik bilinci, sacayağının topal kalışı gibiydi. Tarihler boyunca yaşam kaynağı hayvan sürüleri terk edilmiş, on binlerce sığırı modern yaşam uğruna kurban edilmiş bir dağlık coğrafyaya yeni bir Nuh Tufanı lazımdı...