Bir çocuğun cebine bazen oyuncak değil, taşlar konur.
Yoksulluk, kırgınlık, sorumluluk, suskunluk...
Şerafettin Uğur, Ankara’nın gecekondularında başlayan hayat yolculuğunu; boş buzdolabını, pazarda su sattığı günleri, üniversitede çektiği açlığı, 400 kilometrelik yürüyüşünü ve yıllar sonra herkesin yükünü taşırken kendini nasıl unuttuğunu yalın ve sarsıcı bir dille anlatıyor.
Cebimdeki Taşlar, yoksulluktan çıkışın değil; ağırlaşarak büyümenin, aileyle hesaplaşmanın, gururun, emeğin ve insanın kendi içindeki çocuğa dönmesinin hikâyesi.
Bu kitap, hayata erken omuz vermek zorunda kalan herkes için.