Bazı kırılmalar sesiyle gelir. Bazılarıysa önce sessizliği öğretir.
Bir şehir, bir gecede çatlar. Duvarlar, zeminler, saatler… Ve insanların içi.
Çatlaktaki Işık, yıkımın ortasında kalan sıradan insanların korku, suçluluk, umut ve dirençle kurduğu ince bağı anlatıyor. Enkazın altında sadece bedenler değil, yarım kalmış cümleler, çocukluklar ve vicdanlar da vardır.
Bu roman, felaketi anlatmaz. Felaketin içindeki insanı anlatır.
Çünkü bazen ışık, en çok karanlığın içinden sızar.