İnsanlar yaşamlarında da “acı”ları böyle seçmiyorlar mıydı? Rastlantısal ve dış etkenlerin dışında, yaşamdaki olumsuzluklar, insanların kendi seçtikleri “acı”ların da bir yansıması değil miydi? Ama insanlar hatalarını görmezden gelir, hep başkalarını suçlarlardı. 
Bazı karşılaşmalar vardır; insanın hayatına sessizce girer, ama çıktığında geride uzun bir yankı bırakır. Çarşamba Pazarında Aşk, gündelik hayatın içinden doğan, geç gelen bir duygunun bedende ve bellekte bıraktığı izleri takip ediyor.
Edremit’in Çarşamba Pazarı’nda, sebzelerin, renklerin, seslerin ve kokuların arasında başlayan bu hikâye; aşkı bir hedef ya da vaat olarak değil, anlık bir sarsıntı, beklenmedik bir uyanış olarak ele alıyor. Geçmişle şimdi, arzu ile tereddüt, yakınlıkla mesafe iç içe geçiyor. Eser, okuru sadece bir hikâyenin tanığı olmaya değil, hatırlamaya, hissetmeye ve durup bakmaya davet ediyor.
Yiyecekler, içkiler, mekânlar ve küçük jestler; anlatının taşıyıcısı hâline gelirken, aşk gündelik olanın içinden süzülerek görünür oluyor. Çarşamba Pazarında Aşk, yüksek sesle konuşmayan ama uzun süre insanın içinde kalan bir Novella.
Zeynep ÇOKRAN