Helbestên Bamed Serdar, ji aliyê şêwaz û naverokê ve avahiyeke cihêreng nîşan didin û bi yek şêwazeke edebî nayêne sînorkirin. 
Bamed Serdar, bi rêya vegotineke îmajî û nuktedar hel bestên xwe digihîne xwîneran.
Di cîhana helbestvaniya wî de estetîka formê û kûrbûna ramanê wek du hêmanên bingehîn ên ku hev temam di kin derdikevin pêş. Ji vê perspektîfê ve, helbestên Bamed Serdar dikarin di nav avahiyeke poetîk de bên nirxandin ku tê de çavdêriya realîstî û xeyalkirina surrealîstî, vego tineke nuktedar û zêdehiya wateyê û hunerên edebî yên kevneşopî û cîhana îmajên orîjînal di hev de dicivînin.
Hestiyariya helbestvan a li ser têkiliyên wateyî yên di navbera peyvan de, derfetê dide wî ku îmkanên îfadeyê yên zimanê Kurdî di kontekstên cuda de bi awayekî berfireh bikar bîne û zimanê helbestê veguhezîne qadeke wateyî ya berfireh qada helbestê.