Mason locasında makamlar, unvanlar ve dışarıdaki hayatın insana verdiği ayrıcalıklar kapının ardında bırakılır. İçeride herkes aynı zeminde buluşur. İnsanın kendisine dönmesi, nefsini terbiye etmesi, özgürlük, eşitlik ve kardeşlik üzerine düşünmesi beklenir. Remzi Sanver, Türkiye Büyük Locası’nın Büyük Üstat’ı olarak yıllardır bildiği bu ilkelerin hiç beklenmeyen bir sınavıyla karşılaştı 17 Ekim 2025 sabahı... Gözaltına alındı, ardından tutuklandı. Nezarethane, Paşakapısı, Metris ve Silivri derken hayatının bütün akışı değişti. Büyük Üstat artık bir mahpustu. Üstelik bulunduğu her yerde aynı merakla karşılanıyordu: Masonluk nedir? Masonlar ne yapar? Neye inanırlar? Dinle, siyasetle, devletle ilişkileri nedir? Sanver, Büyük Üstat’ın Tutukluluk Notları, adlı kitabında cezaevi günlerini anlatırken masonluğa da içeriden bakıyor. Büyük Üstatlık makamıyla mahpusluğu, masonik “tesviye” düşüncesiyle toplumsal statüyü, kardeşlik sofrasıyla cezaevi yemeğini, tekâmül fikriyle özgürlüğün kaybını yan yana getiriyor. Bir yandan Proust okuyor, bir yandan masonluğu merak eden infaz ve koruma memurlarıyla konuşuyor; locadaki şarabın yerini cezaevinde şalgam alıyor. Kitabın ironisi de tam olarak buradan doğuyor: Büyük Üstat, cezaevi günlerini kendine has bir dille okurla buluşturuyor. Masonluk da cabası...