Hiç kendini birinin yanında kaybettiğin oldu mu? Peki ya o kişi seni hiç seçmediğinde... kendini yeniden bulabilir misin? Bu kitap, aşkın içinden kendini kaybeden bir kadının beklemekten vazgeçip kendini seçmeye karar verdiği anı anlatıyor. Çünkü bazen bir “hayır” belirsizlikten, bir “belki”den daha merhametlidir. Ve bazen en büyük aşk kendine geri dönmektir. Bir insan, bir duygunun içinde ne kadar ileri gidebilir? Kendinden ne kadar uzaklaşabilir ve en önemlisi bir gün dönüp kendine bakacak cesareti bulabilir mi? Arya, sevmenin ne demek olduğunu gerçekten biliyordu. Âşık olduğu günleri, o duygunun içindeki tüm renkleri tadıyla, coşkusuyla, en gerçek hâliyle yaşadı. Bu, bir yanılgı değildi. Bu, sevmenin ta kendisiydi. Bazen birini kaybetmezsin, sadece kendini bulursun. Her şey bitti sandığın o anda aslında ilk kez kendinle karşılaşırsın. Görmezden geldiklerin, sustukların, kendinden vazgeçtiklerin hepsi bir gün önüne dikildi. Ve o gün bir aşk bitişi değil, bir yanılgının sonuydu. Çünkü bazı hikâyeler birine tutunarak değil, kendinden vazgeçmeyi bıraktığında başlar.