Upanişadların sessiz sözünü ilk kez sistematik bir felsefeye dönüştüren kurucu metin. Prasthânatraya’nın üçüncü ayağı — Upanişadlar doğrudan tanıklığı, Bhagavad Gîtâ sentezi, Brahma Sûtraları mantıksal düzeni sağlar. Bâdarâyana 555 aforizmada tek bir soruyu çözer: Şeylerin nasıl göründüğü değil, neye dayanarak göründüğü. Dünya geliyor, değişiyor, çekiliyor — ama bütün bu akışın dayandığı? Cevap: Brahman — nedensiz neden, bilinçli bir temel. Eser dört büyük aşamada ilerler: önce Vedanta metinlerinin Brahman’da birleştiğini gösterir (Samanvaya), sonra rakip öğretilerin itirazlarını çürütür (Avirodha), ardından disiplini kurar (Sâdhana), en son bilginin meyvesini verir (Phala). Uyanıklık, rüya, derin uyku ve onların ötesindeki dördüncü hâl; ölüm anında ışık yolu; bilen kişinin yaşarken kavuştuğu özgürlük — jîvanmukti.
Ama Bâdarâyana’nın en sarsıcı sözü açılış sûtrasındadır: “Şimdi öyleyse Brahman araştırılsın.” Bu “şimdi” tesadüf değildir; geçici olanın üzerine kalıcı bir ev kurulamayacağını gören ruhun olgunluğudur. Śaṅkara, Râmânuja, Madhva — hepsi bu metne şerh yazdı; Hindistan iki bin yıldır bu sûtralardan çıkmadı.
“Brahman’ı bilen Brahman olur. Geri dönmez.”