Bozkırın rüzgârı aynı sözü fısıldar:
“Sancak düşerse millet dağılır, töre susar.”
Genç yiğit Alpkan, rüyasında beliren bozkurdun çağrısıyla kader yoluna çıkar.
Kaybolan Kurtlu Sancak bulunmadan, töre doğrulamayacak, Ötüken’in nefesi kesilecektir.
Bu yol, yalnız kılıçla değil; cesaret, sabır, vefa ve erdemle aşılır.
Alpkan, Bilge Ana’nın öğüdüyle, bozkurdun izinde, Yedi Gözcü’nün sınavlarından geçerken dostluk, ihanet ve sadakatin gerçek yüzüyle karşılaşır.
Her adımda törenin bir kapısı açılır, her kapıda yiğitliğin bedeli ödenir.
Sancağın gerçek sahibini öğrendiği an, yalnız kendi kaderi değil, bütün bozkırın yazgısı değişecektir.
“Sancağı taşıyan, milleti yaşatır; töre doğrulursa gök yeniden mavi olur.”