İnsan bazen içini dökmek ister. Düşünceleri bir çığlığa dönüşür; kalemin mürekkebiyle sayfalara süzülür. Sevinci yansır mimiklerine, hüzün damla olur gözlerine. Hayallerinde koca bir yaşama yer verir. Anneye duyulan özlem, hıçkıran bir ağıt olur kimi zaman. Babaya duyulan hasret, satırlara işlenen derin bir duyguya dönüşür. Örfün ve kültürün verdiği saygı, hissiyatın en güzel yansımasıdır. Birileri okurken ders, nasihatten öte bir öğüt olur. Çünkü her hikâye, yaşanmışlığın sessiz tanığıdır.
Bu bizim hikâyemiz...
Evet, birileri yazdı, birileri de okuyacak.
Yazana, yazdırana ve okuyana teşekkürler.
Çünkü bazı hikâyeler sadece okunmaz; hissedilir, yaşanır ve hafızalarda iz bırakır.
İsmail BALAT