İlk kitabımda; soğuk bir kış gecesi, eşinin mezarı başında donarak hayata veda eden Birgül Öğretmen’in öyküsünü anlatmıştım. Ancak okurlarımdan gelen geri dönüşler hep aynı noktada birleşiyordu:
“Hayır! Siz yanlış yaptınız!”
“Birgül ölmemeliydi!”
Haklıydılar. Böylesi güzel bir ruhun kaderi, bu denli dramatik bir finalle son bulmamalıydı.
Peki, hikâye gereği ölmüş bir karakteri nasıl geri döndürecektim? Biraz düşündükten sonra zihnimde bir ışık yandı: Nasıl ki İngiliz yazar Arthur Conan Doyle, efsanevi karakteri Sherlock Holmes’ü  bir şelalede öldürmüştü. Ama okur baskısıyla geri getirmişti. Ben de ana karakterim Birgül’ü yaşatabilirdim.
Hem postacıdan aldığı o gizemli mektuplar vardı… Onları okumadan, bazı sırlar toprağa gömülemezdi.
Küçük okurlarımın eksik gülüşlerine birer öpücük konduruyor, "Ayça Birgül’ün Dirilişi" adlı kitabımla sizleri, baş başa bırakıyorum.
Keyifli okumalar.
Emine Pişiren