Bu kitap, sadece benim hikâyem değil. Kırılmış, korkmuş, terk edilmiş, “güçlü” etiketinin altında ezilmiş, yalnız görünürken aslında bir başkasının duasında kendini bulan herkesin hikâyesi.
Hastalıklarımı taşımıyorum artık, onlarla yürüyorum. Savaşmıyorum, teslim oluyorum. Dram yapmıyorum, sessizce var oluyorum. Çünkü öğrendim ki; yaşamak, büyük mucizeler gerektirmez. Sadece kendine merhamet göstermek, yeter.
Bu sayfalarda acıyı süslemedim, zaferi abartmadım, güçlü görünmek için rol yapmadım. Olduğum gibi yazdım. Düştüğüm gibi, kalktığım gibi, kustuğum gibi, yeniden başladığım gibi.
Eğer sen de kırıldıysan, eğer sen de yalnız hissettiysen,
eğer sen de suskunluğunda bir dua gizlediysen...
Bu kitap sana yazıldı.
Çünkü ben de tıpkı senin gibi, tüm eksiklerimle, tüm yaralarımla, 
tüm sıyrıklarımla... Hâlâ buradayım.
“Artık biliyorum; hiçbir hastalık, hiçbir kayıp, hiçbir insan başka birinin hastalığından daha az değildir. Acının yarışı olmaz. Sadece yaşayan ve yalnız olmayan insanlar vardır.”