Bir halkın sürgünüyle başladı her şey. Çerkes Sürgünü, yalnızca insanları topraklarından koparmadı; isimleri, dilleri, hayatları da yerinden etti.
Şahsenem, adı, genç bir kadınken elinden alınanlardan biriydi. Çocuklarını büyüttü; yoksulluğun, kayıpların, hapishane yollarının, değişen bir ülkenin içinden geçti.
Bazen boyun eğdi, bazen karşı çıktı. Düştü, yanıldı, değişti...
Okula gönderilmeyen o küçük kız, sekseninde harflerin başına yeniden oturdu.
Ömrünün sonunda kızına bir miras bıraktı:
“Sen tut bunun ucundan… Bu benim hikâyem... Adımla sanımla… Bunu neslime, kadınların sülalesine bırakmak için söylüyorum...”
Benim Adım Şahsenem; bir kadının hayatından geçen yaklaşık bir yüzyılın, o hayatın içinden doğan kızının tanıklığıyla anlatılan gerçek bir yaşam öyküsü...
Çalınmış bir hayattan devşirilmiş bir yaşam…