Yaklaşık yirmi yedi yıldır İslâmî çalışmaların bizzat içindeyim ve onlarca kitap kaleme aldım, fakat bu kadar önemli bir konuyu nasıl ihmal ettim ve neden geciktirdim gerçekten anlayabilmiş değilim… 
Musibetler genelde şer olarak algılandığı için insan sağlıklı düşünemiyor… Böbrek ağrısından dolayı hastaneye giden biri yapılan tahliller sonucunda kalp krizi başlangıcı içinde olduğunu öğrenince “iyi ki böbrekten geldim buraya” demez mi? 
Bütün musibetler böyledir… Önce şer gibi durur ama kısa bir zaman sonra o şer zannedilen şey bir bakmışsın hayra yorumlanmış… Ama sabırsız olarak yaratılan bir insan bir de dini kaygılar yaşamıyorsa o kişi için bütün musibetler şerdir… Hayatı boyunca mutlu olamaz… Bu mutsuzluk ayrı bir şer faturası olarak kendisine iade edilir.
Feyzullah Birışık