..... Sonra gülle bahçıvan, döndü dostuna ve dedi ki; *Senin getirdiğin bu güldür beni hasta yatağa düşüren. Çözemedim hala gülün sırrını. Son demini yaşıyorum, hayatımın. Gül, artık gülüyor bana. Ama neye yarar ki, son gülüşler.* Gözlerinden yaş aktı bahçıvanın, gülün üzerine. Akan bu gözyaşı, kavuşmanın değil, ayrılığın gözyaşları...